Z ostatniej chwili

Nadczynność tarczycy u kota

Nadczynność tarczycy atakuje przede wszystkim zwierzęta powyżej 8 roku życia, a wcześniej występuje niezwykle rzadko. Zazwyczaj z nadczynnością tarczycy do leczenia zostaje przeznaczony kot mający już swoje lata, a więc przekraczający trzynasty rok życia. Opiekunowie pupili często nie zdają sobie sprawy z tego, że ich zwierzę może cierpieć na to jedno z najpowszechniejszych schorzeń.

 

Objawy

 

Objawy niestety dla łatwości rozpoznania nie pojawiają się nagle, przez co niekiedy właściciel nie zdaje sobie sprawy z problemów kota. Czworonogi z nadczynnością tarczycy chudną pomimo swojej standardowej diety i są nadpobudliwe. Zachowanie chorego pupila usprawiedliwia się jednak podeszłym już wiekiem. Okrywa włosowa pozwala zaistnieć pewnym podejrzeniom - jest matowa i niezadbana, koty najczęściej ignorują mycie się. Kolejne symptomy nadczynności tarczycy to wielomocz, zwiększone pragnienie, wymioty, biegunka oraz agresja. Zaawansowane stadia niekiedy przejawiają się jako apatia, osłabienie i brak apetytu. Ilość objawów i powolny proces ich narastania powoduje, że że trudno uświadomić sobie obecność zaburzeń endokrynologicznych.

 

Przebieg badania i przyczyny schorzenia

 

Lekarz w czasie badań ogólnych kota, u którego rozpatrywane są szanse na tę chorobę szuka zgrubień czyli guzków na tarczycy. Potrzeba do tego starannego omacania okolic szyi od strony brzusznej, ponieważ czasem niebezpieczne zmiany na tarczycy są bardzo małe. Główną przyczyną nadczynności tarczycy u kotów są właśnie guzki wprowadzające do organizmu w nadmiarze hormony tarczycy (T3, T4). Głównie powstają przez przerost gruczolakowaty, a czasem przez nowotwór. Nadmiar hormonów to skutek wspomnianych już objawów i zaburzeń w zachowaniu kota. Hormony tarczycy sterują metabolizmem pupila, więc przemiany są nieraz mocno zróżnicowane i atakują właściwie każdą komórkę ciała kota, co prowadzi do stopniowego wyniszczenia organizmu.

 

Konieczna też jest świadomość tego, że nie wszystkie wyczuwalne zgrubienia na szyi u kota to gwarancja chorej tarczycy. Co więcej, nie wszystkie koty z guzkami na tarczycy chorują. Lekarz weterynarii w celu postawienia diagnozy nie przeprowadza jedynie badania podstawowego, ponieważ przydają się badania dodatkowe – dokładne badania krwi i moczu. Dzięki nim i uzyskaniu wyniku poziomu hormonów zwykle lekarz potrafił będzie uzasadnić swoje podejrzenia. Nie należy tego traktować jednak jako reguły - to choroba na tyle skomplikowana, że nieraz przydają się dodatkowe badania kardiologiczne czy wyleczenie chorób współistniejących, by zweryfikować swoje domysły.

 

Sposób leczenia

 

Dobór terapii tarczycy weterynarz ustala do konkretnego przypadku zachorowania, bo chodzi o wyzdrowienie zwierzęcia, a nie jedynie zastopowanie choroby. Lekarz posiada do wyboru kilka opcji: kurowanie lekami przeciwtarczycowymi blokującymi wydzielanie hormonów, zabieg chirurgiczny, a w niektórych wariantach leczenie radioaktywnym jodem w odpowiedniej do tego placówce weterynaryjnej. Z naszej strony dobrze będzie regularnie badać krew kota, aby wykryć ewentualne nieprawidłowości.

 

Przyczyny choroby

 

Nieznana jest do dzisiejszego dnia przyczyna powstawania szkodliwego przerostu guzkowego na tarczycy, ale istnieje kilka prawdopodobnych przyczyn. Mają one naturę genetyczną, zakaźną i immunologiczną. Naukowcy spekulują, że dieta komercyjna puszkowana ma wpływ na szkodliwą dla kota ilość substancji tzw. wolotwórczych. Z tego też możliwego powodu przydatne okazuje się być leczenie kota dzięki specjalnej diety rozpowszechnianej w lecznicach weterynaryjnych. Decyzję podjąć musi lekarz i właściciel, bo bez niej nie ma mowy o dobrym przebiegu terapii.

O nas

logo-footer

Wszystko dla miłośników kotów. Wskazówki, porady i informacje dotyczące pielęgnacji kocich czworonogów. Zapraszamy!

Często czytane

Panleupoenia kotów
Białaczka kotów
Cukrzyca u kotów

Kot i ciąża
Nieuleczalny FIV u kotów
FIP – zakaźne zapalenie otrzewnej u kotów
© Copyright dniplodne.info.pl All Rights Reserved.