Z ostatniej chwili

Panleupoenia kotów

Panleukopenia to inaczej koci tyfus. Tę groźną chorobę wywołuje parwowirus kotów. Szczególnie łatwo atakuje ona młode koty pomiędzy 6 tygodniem a 4 miesiącem życia, ponieważ czynnikiem jest tutaj zaniżony poziom przeciwciał matczynych. To wirus trudny do zniszczenia ze względu na posiadaną otoczkę, a w środowisku zewnętrznym ma zdolność do przetrwania ponad roku. Ulega śmierci poprzez dezynfekcję przy zastosowaniu podchlorynu sodu, 4% formaldehydu i 1% aldehydu glutarowego. Parwowirus ten wydala się w kale jeszcze nawet 6 tygodni po samym zarażeniu.

 

Jak atakuje wirus?

 

Niestety nietrudno o zakażanie tym wirusem. Może on atakować na bardzo wiele sposobów, co czyni koty bardzo narażonymi na jego obecność. Przykładowo groźny bywa:

 

-kontakt z zakażonym już czworonogiem (zarówno bezpośrednio – przy pogryzieniach, jak i pośrednio – korzystanie z tych samych misek i kuwet)

 

-kontakt zdrowego osobnika z dzikimi kotami

 

-kontakt z osobą, która miała do czynienia z chorym zwierzęciem (wirus przenosi się na butach, rękach czy ubraniu)

 

-schroniska oraz większe skupiska zwierząt (wystawy, lub targi zoologiczne)

 

-łożysko (droga śródmaciczna): najczęściej ciężarka kotka wtedy roni lub zarodki obumierają. Jeżeli jednak kocięta urodzą się żywe, to istnieje szansa na uszkodzony przez wirusa móżdżek, nerw wzrokowy oraz siatkówkę (brak wzroku, zaburzenia poruszania się i równowagi, nietrzymanie kału i moczu).

 

Co może zasygnalizować panleukopenię?:

 

Lista objawów jest dosyć długa i niekiedy możemy je przez nie pomylić z inną chorobą. Są to:

 

-apatia i ospałość

 

-brak apetytu

 

-niechęć do pobierania wody

 

-stan ogólnego osłabienia

 

-wysoka gorączka

 

-wymioty

 

-biegunka (może być cuchnąca, wodnista i zabarwiona krwią)

 

-spadek masy ciała

 

-odwodnienie

 

-bolesność przy dotykaniu brzucha (zwierzę sygnalizuje to wyginając grzbiet do góry)

 

Fazy choroby

 

Mamy do czynienia z trzema postaciami tej choroby: nadostrą, ostrą i łagodną. Postać nadostra charakteryzuje się tym, że najczęściej brakuje objawów chorobowych, zwierzęta niestety nagle umierają. Postać ostra to męczące chore zwierzęta wymioty, śmierdząca, krwista biegunka i wysoka temperatura wewnętrzna. W tej perspektywie kot ma przed sobą 1 – 2 dni życia. Postać łagodna objawia się ogólnym osłabieniem, wymiotami pienistą, żółtą treścią i krwawo zabarwioną biegunka. Zakażone koty nie przeżywają więcej niż 5 – 6 dni.

 

Diagnostyka

 

Konieczną diagnostyką jest morfologia krwi – da się zauważyć silną leukopenię (obniżenie ilości białych krwinek); możliwe staje się również obniżenie ilość czerwonych krwinek wraz z płytkami krwi. Potwierdzenie zakaźnego zapalenia jelit kotów przeprowadza się poprzez badanie kału pod kątem występowania wirusa. Pomagają w tym szybkie testy diagnostyczne (Feline ParvoVirus Test Kit firmy SensPert TM ) stwierdzające obecność parwowirusa w kale. Zdobędziemy je w gabinetach weterynaryjnych.

 

Leczenie

 

Niestety nie istnieje leczenie przyczynowe, które zabiłoby parwowirusa. Jedyne, co może zaproponować naszemu pupilowi weterynarz, to leczenie objawów. Terapię tego typu dostosowuje się do stanu pacjenta i to od niej zależy przeżycie kota – dlatego też należy podjąć ją jak najszybciej.

 

Profilaktyka

 

Kocięta po narodzinach są zabezpieczone przeciwciałami szczepionej matki, ale z czasem liczba dostarczanych tak zabezpieczeń organizmu maleje. Trzeba więc wykonać szczepienie około 8 tygodnia życia, a jeżeli kot funkcjonuje w większym skupisku, to nawet w 6 tygodniu. Dodatkowo warto ponowić szczepienie co 1 – 3 lata ze względu na powszechność wirusa. Trzeba też dokładnie dezynfekować miejsca i przedmioty używane przez koty.

O nas

logo-footer

Wszystko dla miłośników kotów. Wskazówki, porady i informacje dotyczące pielęgnacji kocich czworonogów. Zapraszamy!

Często czytane

Panleupoenia kotów
Białaczka kotów
Cukrzyca u kotów

Kot i ciąża
Nieuleczalny FIV u kotów
FIP – zakaźne zapalenie otrzewnej u kotów
© Copyright dniplodne.info.pl All Rights Reserved.